Interpelacja w sprawie obliczania przez ZUS wysokości emerytury dla osób pobierających wcześniej rentę
Szanowna Pani Minister! Wielu rencistów, którzy po osiągnięciu wieku emerytalnego złożyli wnioski o przyznanie emerytury po rencie, otrzymuje emeryturę z przeliczoną jedynie częścią socjalną, tj. 24% kwoty bazowej zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego, sygn. akt III UZP 7/02 z 29.10.2002, wg kwoty bazowej aktualnej w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę. Natomiast podstawa wymiaru świadczenia nie została przeliczona wg aktualnej kwoty bazowej - tj. niezgodnie z art. 21 ust.1 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ponieważ renciści ci z nieświadomości, niewiedzy czy braku odpowiednich dokumentów płacowych nie zażądali takiego przeliczenia, nie przedstawili dokumentów płacowych z innego okresu, niż ten, w którym była ustalana podstawa wymiaru renty. Aby ZUS mógł przeliczyć podstawę wymiaru emerytury po rencie, zgodnie z ustawą należało przedstawić dokumenty płacowe z 10 lat spośród ostatnich 20 lat zatrudnienia, lub z 20 lat dowolnie wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Renciści, którzy za późno zorientowali się w tych przepisach bądź nie mogli zdobyć wymaganych dokumentów płacowych, bo ich zakłady pracy zostały zlikwidowane, a nie przekazały dokumentów do archiwów, bądź złożyli wymagane dokumenty, uzupełniając swój wniosek o przyznanie emerytury po rencie, dokonując tego po terminie, czyli wg ZUS-u po uprawomocnieniu się po 30 dniach decyzji przyznającej emeryturę, zostali przez ZUS w przykry sposób zaskoczeni. ZUS bowiem, wykorzystując przepis o uprawomocnieniu się decyzji po 30 dniach, stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia wg aktualnej kwoty bazowej, i zamieniał jedynie podstawę wymiaru renty na podstawę wymiaru emerytury, bez jakiegokolwiek przeliczenia. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej jednego z rencistów, któremu nie przeliczono podstawy wymiaru renty na podstawę wymiaru emerytury wg aktualnej kwoty bazowej Sąd Najwyższy opublikował 15 lutego 2006 r. uchwałę sygn. akt II UZP 16/05, która brzmi: ˝Ubezpieczony, pobierający rentę z tytułu niezdolności do pracy, który we wniosku o emeryturę nie zgłosił żądania ustalenia podstawy wymiaru na nowo, a uczynił to dopiero po uprawomocnieniu się decyzji przyznającej świadczenie emerytalne, zachowuje prawo do obliczenia emerytury zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.) ˝. Jednak - jak wynika z sygnałów napływających do mojego biura poselskiego - Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie przestrzega tej uchwały Sądu Najwyższego. Dlatego kieruję do Pani Minister pytanie: Czy i w jaki sposób Pani Minister przewiduje spowodować respektowanie przez ZUS uchwały Sądu Najwyższego dotyczącej przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2, tj. wg kwoty bazowej aktualnej w dniu zgłoszenia wniosku o przyznanie emerytury po rencie? Z poważaniem Poseł Rajmund Moric Warszawa, dnia 15 maja 2006 r.
- Interpelacja w sprawie zmian w organizacji Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w związku z nową strukturą województw
- Interpelacja w sprawie niewypłaconych rekompensat za pracę przymusową grupie osób represjonowanych przez III Rzeszę i ZSRR na terenie Polski
- Interpelacja w sprawie Towarzystwa Finansowego Silesia sp. z o.o. w Katowicach
- Interpelacja w sprawie organizacji sprzedaży węgla przez spółki węglowe
- Interpelacja w sprawie możliwości zbycia dotychczasowym najemcom lokali mieszkalnych wybudowanych ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego