Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie realizacji ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej w stosunku do ZOZ zatrudniających poniżej 50 osób

   Tzw. ustawa 203 (tj. ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 45), obowiązująca od 1 stycznia 2001 r., narzucała ZOZ obowiązek wprowadzenia minimalnych podwyżek płac w wysokości 203 zł. Nie wszystkie placówki wywiązały się z tego ustawowego obowiązku; wiele ZOZ nie wypłaciło podwyżek, narażając się na roszczenia pracownicze egzekwowane na drodze sądowej. Z kolei wiele mniejszych zakładów (zatrudniających mniej niż 50 pracowników), nie mając takiego obowiązku, podwyżki wypłaciło, czemu trudno się dziwić, zważywszy na atmosferę strajkową w służbie zdrowia w 2000 r. Dyrektorzy tych zakładów byli przymuszeni sytuacją w służbie zdrowia i silną presją związków zawodowych wzmaganą ustawową regulacją dla większych zakładów (nikt przecież wówczas nie przewidywał, że nastąpi jakakolwiek forma rekompensaty).    Obecnie ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2005 r. Nr 78, poz. 684) umożliwia restrukturyzację finansową publicznych ZOZ oraz określa zasady udzielania pomocy publicznej tymże publicznym ZOZ. Ustawa wprowadzona została z myślą o tych zakładach, które podlegały tzw. ustawie 203. Pozostaje pytanie, czy przewidziana pomoc obejmuje mniejsze placówki. Wydaje się, iż ustawa daje taką możliwość. Taki wniosek można wysnuć z art. 40 ust. 1, który brzmi: Zakład, który w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie posiada zaległości w spłacie zobowiązań znanych na dzień 31 grudnia 2004 r. oraz nie podlega restrukturyzacji finansowej w rozumieniu przepisów rozdziału 2, może ubiegać się o dotację na wsparcie działań polegających na restrukturyzacji zatrudnienia, zmianach w strukturze organizacyjnej zakładu lub innych działań mających na celu poprawę sytuacji ekonomicznej zakładu lub jakości świadczeń zdrowotnych.    Wojewódzki Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży, który zwrócił się do mnie w tej sprawie, powołuje się na opinię Ministerstwa Zdrowia, wedle której przepis ten dotyczy jedynie zakładów, które zatrudniają powyżej 50 pracowników. Zdaniem tegoż ośrodka wskazuje to na nierówne traktowanie publicznych zakładów opieki zdrowotnej, zależnie od liczby zatrudnionych pracowników, a w konsekwencji ich dyskryminowanie. Przekazując ten problem, uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej przewiduje pomoc także placówkom mniejszym, zatrudniającym mniej niż 50 osób? Czy art. 40 tej ustawy daje taką możliwość? Jeżeli tak, to jakie warunki powinny spełnić te mniejsze placówki?    2. Jeżeli mniejsze placówki (zatrudniające mniej niż 50 osób) mogą partycypować w pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej na podstawie ww. ustawy (gdyby założyć pozytywną odpowiedź na pierwsze pytanie), wówczas jaki jest podział środków na te zakłady, a ile przeznacza się na ZOZ większe (zatrudniające powyżej 50 osób)?    3. Czy ministerstwo podziela ww. opinię o dyskryminacji małych placówek służby zdrowia, wynikłą z ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, a jeżeli tak, to jakie działania zamierza ministerstwo podjąć, aby małym placówkom zrekompensować zaistniałą sytuację?    Z poważaniem    Poseł Roman Czepe    Warszawa, dnia 2 maja 2006 r.