Interpelacja w sprawie sytuacji w specjalistycznych ośrodkach rehabilitacji dzieci i młodzieży z wadą słuchu

   Szanowna Pani Minister! Zarząd Główny Polskiego Związku Głuchych polecił wszystkim specjalistycznym ośrodkom i poradniom rehabilitacji dzieci i młodzieży z wadą słuchu wypowiedzieć do 30 września umowy o pracę zatrudnionym tam pracownikom, wskazując jako przyczynę brak środków na dalsze funkcjonowanie tych placówek. W całym kraju jest ich 28, a także funkcjonuje 30 punktów rehabilitacyjno-konsultacyjnych. Bezpośrednio przy rehabilitacji pracuje ok. 300 osób; wiele z nich na niepełnych etatach. Należy zauważyć, że poprzez stosowanie dobrych programów, osiągane są bardzo dobre efekty rehabilitacyjne. Coraz więcej dzieci z wadą słuchu uczęszcza do szkół powszechnych - nie specjalnych.    Według przekazanych mi informacji obecnie pracownicy są przeważnie na 3-miesięcznym wypowiedzeniu. Sytuacja taka może grozić zaprzestaniem działalności ww. ośrodków i poradni. Spowoduje to utratę możliwości rehabilitacji dzieci z rodzin o niskich dochodach; nie wszystkich bowiem będzie stać na kontynuowanie rehabilitacji w prywatnych gabinetach.    Po zapoznaniu się z problemami występującymi w tych ośrodkach należy stwierdzić, iż podstawowy problem finansowy dotyczy braku wystarczających środków na wynagrodzenia, mimo że nie należą one do wysokich (ok. 1100-1200 zł netto). W niektórych placówkach są one wypłacane z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Środki przeznaczane na płace otrzymywane są m.in. z Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej oraz z kas chorych. Dotacje te są niewystarczające. Np. w Specjalistycznym Ośrodku Diagnozy i Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadą Słuchu Polskiego Związku Głuchych w Gorzowie Wlkp. brakująca w 1999 r. kwotę oszacowano na prawie 71 tys. zł, z tego na wynagrodzenia (wraz z pochodnymi) brakuje prawie 53,5 tys. zł. Natomiast ogółem we wszystkich ośrodkach na płace brakuje obecnie ok. 800 tys. zł, zaś na wydatki przeznaczane na koszty utrzymania placówek ok. 150 tys. zł. Na wynagrodzenia nie można przeznaczyć środków otrzymywanych z innych źródeł, np. z tzw. programu rządowego.    Pragnę ponadto zwrócić uwagę, że część ośrodków, zwłaszcza małych punktów rehabilitacyjno-konsultacyjnych, powstało przy dużym wsparciu i zaangażowaniu lokalnych środowisk, sponsorów oraz rodziców dzieci. Społecznie wykonano wiele prac przy adaptacji lokali do potrzeb rehabilitacyjnych. Dlatego też zaprzestanie działalności ww. ośrodków na pewno spowoduje także rozgoryczenie tych osób i brak wiary w celowość takich działań.    Prosząc panią minister o podjęcie działań, by ośrodki i poradnie rehabilitacji dzieci i młodzieży z wadą słuchu mogły nadal funkcjonować (w roku 2000 i latach następnych), proszę również o odniesienie się do następujących pytań problemów:    1. Jakie są planowane przez MZiOS środki na dofinansowanie działalności specjalistycznych ośrodków i poradni rehabilitacji dzieci i młodzieży z wadą słuchu w roku 2000? Czy w ocenie pani minister będą one wystarczające?    2. Czy funkcjonujący do października 1999 r. tzw. program rządowy, utworzony dla wsparcia tych ośrodków, będzie funkcjonował w roku 2000? Czy ewentualne niewykorzystane środki będzie można przeznaczyć na pokrycie kosztów utrzymania w listopadzie i grudniu 1999 r.    Poseł Roman Rutkowski    Warszawa, dnia 14 października 1999 r.





skuteczne pozycjonowanie warszawa biuro rachunkowe będzin ceny srebra zaproszenia na ślub kadry i płace zespół disco polo imprezy dla firm drzwi wewnętrzne Minibary news polar Prawo dla każdego - Sposoby dochodzenia alimentów w Pol biuro księgowe warszawa