Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie linii kredytowej małej przedsiębiorczości

   Odpowiadając na interpelację pana posła Mariana Dembińskiego przekazaną pismem z dnia 16 marca br., znak: SPS-0202-322/98, w sprawie przywrócenia linii kredytowej wspierającej małą przedsiębiorczość na terenach wiejskich, uprzejmie przedkładam, w uzgodnieniu z ministrem finansów, informację na ten temat.    Uruchomienie nie oprocentowanych pożyczek na finansowanie pozarolniczych przedsięwzięć gospodarczych, tzw. małą przedsiębiorczość, było możliwe dzięki środkom uzyskanym z pożyczki ASAL 300 z Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju na podstawie umowy zawartej z rządem polskim w 1993 r. Była to bardzo atrakcyjna forma wspierania tworzenia nowych miejsc pracy, skierowana do osób fizycznych i prawnych prowadzących lub podejmujących działalność gospodarczą na terenach wiejskich. Kwota pożyczki wynosiła 10 tys. zł w przeliczeniu na jedno tworzone miejsce pracy i nie mogła przekroczyć 60 tys. zł dla jednego podmiotu gospodarczego. Maksymalny okres spłaty pożyczki wynosił 3 lata, z możliwością karencji w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy od daty jej uzyskania. Ogółem banki udzieliły na ten cel 4403 pożyczki wspierające rozwój małej przedsiębiorczości na terenach wiejskich na ogólną kwotę 150 862,1 tys. zł, co umożliwiło utworzenie ok. 15,2 tys. miejsc pracy.    Kontynuowanie udzielania pożyczek w roku bieżącym jest niemożliwe z uwagi na ograniczone środki, jakimi w 1998 roku dysponować będzie Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.    W bieżącym roku planowane jest uruchomienie ze środków Funduszu Pracy pożyczek na tworzenie nowych miejsc pracy dla bezrobotnych zamieszkałych na terenie gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, a także miast do 20 tysięcy mieszkańców. Ustawą z dnia 21 lutego 1997 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 41, poz. 255), dokonana została między innymi zmiana w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 1997 r. nr 25, poz. 128 z późn. zm.). Zgodnie z wprowadzoną zmianą środki Funduszu Pracy mogą być przekazywane Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w celu udzielania pożyczek na utworzenie miejsc pracy dla bezrobotnych zamieszkałych na terenie gmin wiejskich, miejsko-wiejskich, a także w miastach do 20 tys. mieszkańców. Obecnie trwają prace legislacyjne nad projektem rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad udzielania tych pożyczek, wysokości ich oprocentowania i warunków spłaty oraz rozliczania się Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z otrzymanych na ten cel środków.    Z uwagi na trwające uzgodnienia resortowe trudno jest aktualnie przesądzić, jakie zasady będą obowiązywały przy udzielaniu ww. pożyczek. Niemniej jednak przygotowane projekty zakładają ich niskie oprocentowanie (prawdopodobnie na poziomie 7-8% rocznie), co spowoduje, że ta forma pomocy państwa może mieć istotne znaczenie w procesie zwalczania bezrobocia, w tym także na terenach górskich i górzystych, i może przyczynić się do rozwoju małej przedsiębiorczości na terenach wiejskich.    Mimo trudności finansowych utrzymano w 1998 r. dopłaty do kredytów na przedsięwzięcia inwestycyjne tworzące nowe, stałe miejsca pracy w działalnościach pozarolniczych na terenach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, realizowane za pośrednictwem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Uznano, że ta forma pomocy państwa ma priorytetowe znaczenie dla rozwoju obszarów wiejskich, szczególnie w warunkach braku możliwości udzielania nie oprocentowanych pożyczek na ten cel, a ponadto cechuje ją duża efektywność. Adresatami kredytu są osoby fizyczne i prawne prowadzące lub podejmujące działalność gospodarczą na terenach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, a więc także rolnicy. Kwota kredytu objętego dopłatami nie może przekroczyć 60% wartości nakładów inwestycyjnych na przedsięwzięcie (nie więcej niż 2 mln zł), przy czym w wyniku realizacji inwestycji musi nastąpić wzrost zatrudnienia co najmniej o jedną osobę na każde 25 tys. zł udzielonego kredytu. Maksymalny okres, na jaki może być udzielony kredyt, wynosi 6 lat, z możliwością karencji w spłacie do 1 roku. Oprocentowanie dla kredytobiorcy ustalone jest w wysokości 0,75 stopy redyskonta weksli, aktualnie 15,31%.    Omówiona wyżej linia kredytowa ma zasięg ogólnokrajowy, a więc korzystać z niej mogą również podmioty realizujące przedsięwzięcia inwestycyjne związane z tworzeniem nowych miejsc pracy na terenach górskich i górzystych. W latach 1996-1997, tj. w okresie jej funkcjonowania, banki współpracujące z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa udzieliły ogółem 1519 kredytów na łączną kwotę 222 449 tys. zł, co pozwoliło na utworzenie ok. 8,9 tys. nowych miejsc pracy.    Jednocześnie chciałbym wyjaśnić sprawę możliwości stosowania przez kredytobiorców uproszczonego planu przedsięwzięcia inwestycyjnego. W celu zwiększenia dostępu rolników i osób rozpoczynających działalność gospodarczą do preferencyjnych kredytów zarządzeniem nr 29/96 prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 11 września 1996 r. wprowadzony został wzór uproszczonego planu przedsięwzięcia inwestycyjnego dla podmiotów ubiegających się o kredyt inwestycyjny z dopłatami do oprocentowania ze środków Agencji w kwocie do 50 tys. zł. Wzór ten uzyskał akceptację banków współpracujących z Agencją i aczkolwiek nie jest obowiązujący, umożliwia ubiegającym się o preferencyjne kredyty samodzielne sporządzenie planu przedsięwzięcia inwestycyjnego. A więc możliwość skorzystania z uproszczonego planu przedsięwzięcia nie jest zależna od rodzaju linii kredytowej, ale od wartości inwestycji wspieranej preferencyjnym kredytem.    W uzupełnieniu informacji na temat możliwości kredytowania przedsięwzięć związanych z tworzeniem miejsc pracy chciałbym również poinformować, że realizując uchwałę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 lutego 1997 r. w sprawie zrównoważonego rozwoju terenów górskich i górzystych opracowywany jest kompleksowy program aktywizacji społeczno-gospodarczej terenów górskich i górzystych. Podstawowe założenia tego programu określone zostały przez międzyresortowy zespół pracujący pod kierunkiem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych w Raporcie w sprawie przygotowania programu aktywizacji społeczno-gospodarczej terenów górskich i górzystych, przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 2 grudnia 1997 r. Uznano, że kluczową sprawą dla opracowania programu jest ustalenie wskaźników pozwalających na wyodrębnienie obszarów o niekorzystnych warunkach dla gospodarki rolnej, w tym terenów górskich. Zasadnicze ukierunkowanie tych prac związane jest z przygotowaniem Polski do integracji z Unią Europejską, w której wspierany jest rozwój obszarów trudnych ze środków funduszy strukturalnych.    Po dokonaniu delimitacji obszarów przygotowane zostaną regionalne programy aktywizacji tych trudnych terenów przy szerokim udziale wszystkich zainteresowanych, w tym zwłaszcza terenowej administracji rządowej i samorządowej oraz właściwych terytorialnie biur rozwoju regionalnego Rządowego Centrum Studiów Strategicznych. Poprawa sytuacji terenów górskich i górzystych zależeć będzie od pozyskania środków na realizację programów z różnych źródeł, w tym z funduszy przedakcesyjnych.    Minister    Jacek Janiszewski    Warszawa, dnia 31 marca 1998 r.