Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie uiszczania opłaty skarbowej przy sprzedaży dokonywanej na terenie składu celnego bez wprowadzania towaru na polski rynek

   W odpowiedzi na ponowną interpelację pana posła Romualda Ajchlera, otrzymaną przy piśmie z dnia 2 marca 1999 r., nr SPS-0202-1232p/99, w sprawie związku przepisów o opłacie skarbowej z przepisami Kodeksu celnego, a w szczególności z art. 102, uprzejmie informuję:    Stosownie do ww. przepisu ˝procedura składu celnego pozwala na składowanie w składzie celnym towarów niekrajowych, które w czasie tego składowania nie podlegają cłu ani ograniczeniom i zakazom określonym w przepisach odrębnych, z wyjątkiem ograniczeń i zakazów stosowanych do ochrony porządku lub bezpieczeństwa publicznego, obyczajności, higieny lub zdrowia ludzi, zwierząt i roślin oraz ochrony środowiska˝. Dyspozycja ta jest wzorowana na brzmieniu zalecenia praktycznego nr 11 zawartego w załączniku E. 3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego sporządzonej w Kyoto dnia 18 maja 1973 r. (DzU z 1989 r. nr 39, poz. 214).    Przepis art. 102 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego wyodrębnia dwa rodzaje ograniczeń i zakazów. Pierwszą kategorię stanowią takie ograniczenia i zakazy, które mają przede wszystkim uwarunkowania ekonomiczne. Dotyczy to zwłaszcza środków polityki handlowej, czyli środków pozataryfowych ustanowionych w ramach polityki gospodarczej państwa, takich jak ograniczenia ilościowe i zakazy dotyczące przywozu i wywozu, oraz innych środków ochrony rynku. Ich zadaniem jest ochrona rynku i obrotu towarowego w kraju. Stąd też środki te nie stanowią bariery dla wprowadzenia towaru do składu celnego, lecz mają zastosowanie dopiero przy objęciu towaru procedurą dopuszczenia do obrotu.    Ograniczenia i zakazy wskazane natomiast w dalszej części przepisu, ze względu na ich charakter oraz inny rodzaj chronionego nimi dobra, są środkami stosowanymi w szerszym zakresie. Stosuje się je już w momencie wprowadzania towarów na polski obszar celny, tj. na granicy państwa. Zakazy te czynią więc w ogóle niemożliwym przywóz do Polski określonych towarów, np. odpadów niebezpiecznych, niespełniającej wymogów sanitarnych żywności itp.    Zakazy i ograniczenia tak pierwszej, jak i drugiej kategorii rozproszone są w wielu odrębnych aktach prawnych, jednakże ich wspólną cechą jest to, iż dotyczą one przywozu towarów z zagranicy, co jest istotą regulacji zawartych w prawie celnym.    Należy zatem stwierdzić, że użyte w art. 102 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego pojęcie ˝ograniczenia i zakazy określone w przepisach odrębnych˝ nie dotyczą podatków i opłat. Omawiany przepis obejmuje bowiem tylko te ograniczenia i zakazy, które są immanentnie związane z przywozem towarów z zagranicy. Dlatego też wyłączenia stosowania przepisów o opłacie skarbowej do sprzedaży towarów objętych procedurą składu celnego nie można utożsamiać z użytym w art. 102 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego sformułowaniem ˝ograniczenia i zakazy określone w przepisach odrębnych˝.    Podsekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 24 marca 1999 r.