Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie racjonalnego gospodarowania krwią i jej preparatami po wprowadzeniu reformy służby zdrowia

   Odpowiadając na interpelację pani poseł Izabelli Sierakowskiej w sprawie racjonalnego gospodarowania krwią i jej preparatami po wprowadzeniu reformy służby zdrowia, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Zadania w zakresie pobierania krwi, jej przetwarzania w preparaty krwiopochodne oraz zaopatrzenia w krew realizuje publiczna służba krwi. Jej organizacja i szczegółowe zadania, a także zasady pobierania, przechowywania i przetwarzania krwi unormowane zostały w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (DzU z 1997 r. nr 106, poz. 681 z późn. zm.). Na mocy tej ustawy powołano Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, utworzone na bazie Instytutu Hematologii w Warszawie, a także regionalne centra krwiodawstwa w miejsce dotychczasowych stacji krwiodawstwa.    Art. 24 ust. 2 tej ustawy upoważnia ministra obrony narodowej do określenia w drodze zarządzenia zasad w zakresie organizacji pobierania krwi w zakładach opieki zdrowotnej przez niego tworzonych i utrzymywanych, a także zasad zaopatrzenia tych zakładów w krew i preparaty krwiopochodne.    Przygotowywany w Ministerstwie Obrony Narodowej projekt zarządzenia przewiduje utworzenie w możliwie najkrótszym czasie - na bazie komórek organizacyjnych służby krwi, istniejących w szpitalach wojskowych - Wojskowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, a także jego oddziałów terenowych.    Proponowana organizacja wojskowej służby krwi zapewni usprawnienie organizacji pobierania krwi, ułatwi zaopatrywanie się w krew przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Umożliwi także współpracę pomiędzy cywilnymi placówkami służby zdrowia i służby krwi, a odpowiednimi placówkami resortu obrony narodowej.    Pragnę podkreślić, że utworzenie, obok funkcjonujących cywilnych placówek służby krwi, odpowiednich placówek podporządkowanych ministrowi obrony narodowej wynika ze specyfiki wojskowej służby zdrowia. Należy mieć na uwadze, że działalność wojskowych stacji krwiodawstwa nie ogranicza się tylko do zaopatrywania w krew samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Realizują one bowiem również zadania wynikające z potrzeb sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek wojny, a mianowicie gromadzą i utrzymują określone rezerwy krwi (preparatów krwiopochodnych), a także dokonują ich rotacji. Muszą być także wszechstronnie przygotowane do przeprowadzania poboru krwi w czasie wojny, klęski żywiołowej, katastrofy itp. Ponadto wyodrębnienie wojskowej służby krwi odpowiada standardom organizacyjnym przyjętym w armiach państw NATO.    Pozwalam sobie poinformować, że ze względu na przeprowadzone już usamodzielnienie wojskowych zakładów opieki zdrowotnej oraz brak możliwości wyodrębnienia stacji krwiodawstwa ze struktur szpitali, przyjęto rozwiązania przejściowe, które pozwolą na poprawę sytuacji finansowej wojskowych stacji krwiodawstwa, korzystających ze środków finansowych macierzystych szpitali. Opracowano ˝Zasady wykorzystania środków finansowych na zadania realizowane w 1999 r. przez stacje krwiodawstwa samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez ministra obrony narodowej˝. Zgodnie z powyższym dokumentem, do dnia 15 kwietnia br. przekazane zostaną komendantom (kierownikom) samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej odpowiednie środki przeznaczone na finansowanie działalności wojskowych stacji krwiodawstwa, a w szczególności na zakup sprzętu i materiałów niezbędnych do pobierania oraz opracowywania krwi i osocza.    Przekazując powyższą odpowiedź, pozwalam sobie żywić nadzieję, że uzna ją pani za wystarczającą.    Minister    Janusz Onyszkiewicz    Warszawa, dnia 7 kwietnia 1999 r.