Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zmian w ustawie podatkowej dotyczących odliczania od podatku wydatków na leczenie w publicznych placówkach służby zdrowia

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Andrzeja Słomskiego z dnia 6 marca 2000 r. przekazaną przy piśmie marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 marca br., nr SPS-0202-3504/00, w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych, uprzejmie informuję.    Ulga w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wydatków na odpłatne świadczenia zdrowotne udzielane przez niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej, działające na zasadach określonych w tych przepisach, a także przez lekarzy i lekarzy dentystów - została wprowadzona od dnia 1 stycznia 1997 r. ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU nr 137, poz. 638). Z założenia ulga ta miała mieć charakter przejściowy. Wprowadzenie jej miało na celu głównie:    a) uwzględnienie coraz powszechniejszego korzystania z odpłatnych usług zdrowotnych,    b) wsparcie rozwoju niepublicznej sieci placówek ochrony zdrowia,    c) objęcie opodatkowaniem zbliżonych do faktycznych dochodów uzyskiwanych przez świadczących prywatne usługi lekarzy i lekarzy dentystów.    Zauważyć należy, iż w tym czasie publiczne zakłady opieki zdrowotnej świadczyły usługi nieodpłatnie.    Ponadto pragnę wyjaśnić, że do końca 1996 r. dochody uzyskiwane przez prowadzących prywatną praktykę lekarzy i lekarzy dentystów opodatkowane były w formie karty podatkowej, w której wysokość stawek podatku nie jest uzależniona od faktycznie uzyskiwanych dochodów. Wprowadzenie ulgi było powiązane z wejściem w życie przepisów, na podstawie których lekarze prowadzący prywatną praktykę zaczęli opłacać podatek od faktycznie uzyskiwanych dochodów, prowadząc podatkowe księgi przychodów i rozchodów.    Raz jeszcze pozwolę sobie podkreślić, iż w uzasadnieniu do projektu nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 1996 r. wyraźnie określono, że ulga będzie obowiązywać do czasu wejścia w życie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.    Po wejściu w życie ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU nr 28, poz. 153 z późn. zm.) zasady działalności publicznych zakładów opieki zdrowotnej uległy zmianie. Obecnie zakłady te pobierają opłaty za niektóre świadczenia zdrowotne. Oznacza to, że status publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej został zrównany, jednak podatnicy korzystający z odpłatnych świadczeń zdrowotnych udzielanych przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej nie mają prawa do ulgi podatkowej.    Natomiast od dnia 1 stycznia 1999 r. kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobrana przez płatnika lub opłacana bezpośrednio przez podatnika, odliczana jest od podatku dochodowego (art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jako ulga podatkowa.    W konsekwencji rządowy projekt z 22 czerwca 1999 r. nowej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje już ulgi z tytułu wydatków na odpłatne świadczenia zdrowotne.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 5 kwietnia 2000 r.