Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie aktualnych możliwości specjalizowania się lekarzy

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Stanisława Kracika, przekazaną przy piśmie pana marszałka SPS-0202-2078/99, w sprawie aktualnych możliwości specjalizowania się lekarzy, uprzejmie informuję, iż zgodnie z zapisami rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów trwają prace nad uruchomieniem nowego systemu specjalizacji. Do dnia 31 maja br. lekarze mogli składać wnioski o specjalizację w wojewódzkich ośrodkach metodyczno-organizacyjnych, które przeprowadzą postępowanie kwalifikacyjne, kierując się ustaloną przez ministra zdrowia i opieki społecznej liczbą miejsc szkoleniowych dla danej specjalizacji. Wszystkie województwa otrzymały już limity miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy złożyli wnioski o specjalizację w ww. terminie. Zgodnie z § 29 cytowanego rozporządzenia minister zdrowia i opieki społecznej ustala liczbę miejsc dla lekarzy, którzy mogą corocznie rozpocząć specjalizację w danej specjalności, uwzględniając możliwości prowadzenia specjalizacji przez jednostki uprawnione do szkolenia oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny.    Obecnie prowadzone są intensywne prace nad programami specjalizacji i ustaleniem, które ze zgłaszających się jednostek organizacyjnych spełniają warunki do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. Jednostki spełniające warunki określone w § 6 przedmiotowego rozporządzenia zostaną wpisane na listę ministra zdrowia i opieki społecznej jako jednostki uprawnione do szkolenia specjalizacyjnego. Jednakże szczegółowe kryteria zakwalifikowania jednostki do szkolenia lekarzy w zakresie danej specjalizacji będą wynikały dopiero z programu tej specjalizacji. Zatem ustalenie ww. listy będzie możliwe po zakończeniu prac nad programami specjalizacji.    Z uwagi na zbyt krótki okres czasu przeznaczony na wdrożenie nowego systemu specjalizacji uregulowanego rozporządzeniem, które zostało opublikowane 14 kwietnia 1999 r., oraz na okres urlopów, w którym przypada przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przez wojewódzkie ośrodki (do dnia 15 lipca br.), termin ten został zmieniony na dzień 24 września br. rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 14 lipca 1999 r. zmieniającym rozporządzenie z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów.    Szkolenie specjalizacyjne w ramach etatu rezydenckiego (zwane rezydenturą) resort zdrowia prowadzi już od 1994 r. w odniesieniu do specjalizacji w zakresie medycyny rodzinnej. Jest to etat finansowany z budżetu państwa, w ramach którego lekarz zakwalifikowany na szkolenie w ramach rezydentury (postępowanie konkursowe, w tym złożenie egzaminu testowego) zatrudniony jest w placówce szkolącej na okres trwania danej specjalizacji. Liczbę miejsc szkoleniowych na specjalizacje odbywane w ramach etatów rezydenckich ustala minister zdrowia i opieki społecznej i przydziela środki finansowe zgodnie z zapisem cytowanego § 29 ust. 2 i 3. Dla lekarzy, którzy rozpoczną szkolenie specjalizacyjne w październiku br., w wyniku przygotowywanego aktualnie postępowania kwalifikacyjnego, przeznaczono 920 etatów rezydenckich w skali kraju.    Zgodnie z założeniami reformy zdrowia, która docelowo zakłada potrzebę wykształcenia ok. 20 tys. lekarzy rodzinnych, 538 etatów rezydenckich przeznaczono dla lekarzy, którzy rozpoczną specjalizację w zakresie medycyny rodzinnej. Pozostałe 326 etatów rozdzielone zostało na inne specjalizacje, z uwzględnieniem priorytetów dla specjalizacji deficytowych w poszczególnych województwach. Środki finansowe na etaty rezydenckie dla zakwalifikowanych na szkolenie lekarzy przekazywane są na podstawie stosownej umowy zawartej między jednostką szkolącą a ministrem zdrowia i opieki społecznej.    Pragnę zaznaczyć, iż rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów stanowi akt wykonawczy do ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza. Trudno mi się więc odnieść do sugerowanego przez pana posła Stanisława Kracika związku tego rozporządzenia z ustawą z dnia 10 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W oparciu o art. 66a ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej zostali natomiast powołani przez ministra zdrowia i opieki społecznej krajowi i regionalni konsultanci w odpowiednich dziedzinach medycyny. Na konsultantów krajowych zostały powołane osoby będące autorytetami w określonej dziedzinie medycyny. Powołanie konsultantów regionalnych nastąpiło po uprzednim skonsultowaniu kandydatów do tej funkcji z odpowiednimi konsultantami krajowymi, wojewodami oraz okręgowymi izbami lekarskimi.    Szczegółowe zadania konsultantów krajowych i regionalnych zostaną określone w rozporządzeniu ministra zdrowia i opieki społecznej, zgodnie z delegacją ust. 6 cytowanego wyżej art. 66a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Prace legislacyjne nad tym rozporządzeniem są na etapie uzgodnień międzyresortowych.    Trwają również prace nad kryteriami powoływania specjalistów regionalnych w odpowiednich dziedzinach medycyny. Obecnie żadne przepisy prawa nie określają, jakimi kryteriami powinien posługiwać się organ powołujący konsultantów.    Sygnalizowany w przedmiotowej interpelacji problem ˝ustawicznego kształcenia się lekarzy˝ wynika nie tylko z zapisów Konwencji Dublińskiej, ale również z zapisu art. 18 cytowanej ustawy o zawodzie lekarza, który stanowi, iż ˝lekarz ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego˝, a ˝minister zdrowia i opieki społecznej po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia tego obowiązku˝. Pragnę poinformować pana marszałka, iż trwają prace nad projektem tego rozporządzenia, mimo braku ustawowego upoważnienia do określenia rodzaju restrykcji wobec pracodawcy, który nie uszanuje prawa lekarza do doskonalenia zawodowego, oraz wobec lekarza, który nie wypełnia tego obowiązku. W związku z powyższym przygotowywane rozporządzenie nie może wskazywać mechanizmów restrykcyjnych w stosunku do lekarzy, którzy nie zastosują się do ww. zapisu ustawy o zawodzie lekarza. Zatem obowiązek doskonalenia zawodowego lekarzy pozostanie przede wszystkim jako zobowiązanie moralne wynikające z Kodeksu etyki lekarskiej.    Z poważaniem    Minister    Franciszka Cegielska    Warszawa, dnia 20 lipca 1999 r.