Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie reprezentowania stanowiska rządu polskiego na czerwcowej Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ ˝Kobiety 2000: równość płci w XXI wieku˝ w Nowym Jorku

   Szanowny Panie Marszałku! Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów pana Jerzego Buzka przedkładam na ręce pana marszałka odpowiedź na interpelację pani poseł Jolanty Banach w sprawie reprezentowania stanowiska rządu polskiego na Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ pt. ˝Kobiety 2000: równość płci, rozwój i pokój w XXI wieku˝, która odbyła się w Nowym Jorku w dniach 5-9 czerwca 2000 r.    1. Delegacje rządowe uczestniczące w IV Światowej Konferencji nt. Kobiet w Pekinie w 1995 r. przyjęły przez konsensus Platformę Działania oraz Deklarację Pekińską. Również rezolucja A/RES/50/42 z dnia 17 stycznia 1996 r. z 50. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ stwierdza przyjącie Deklaracji Pekińskiej oraz Platformy Działania (§ 3. Zaaprobowane Deklaracja Pekińska i Platforma Działania jako przyjęte na Konferencji 15 września 1995 r.) - załącznik nr 1. Zgodnie z powyższymi referencjami dokumenty przyjęte przez konsensus nie mogą być renegocjowane. Potwierdzone to zostało przez Komisję Statusu Kobiet obradującą jako Komitet Przygotowawczy do 23. Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku w dniach 3-17 marca 2000 r. § 2 raportu komisji brzmi: ˝Delegacje potwierdziły ich zobowiązanie do nieotwierania renegocjacji Pekińskiej Platformy Działania, która jest dokumentem podstawowym˝ (UN, New Supplement No. 2 (A/S-23/2) annex I - załącznik 2).    23. Specjalna Sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ pt. ˝Kobiety 2000: równość płci, rozwój i pokój w XXI wieku˝, która odbyła się w dniach 5-9 czerwca 2000 r. w Nowym Jorku, miała na celu dokonanie przeglądu i oceny realizacji działań rekomendowanych w Platformie Działania podejmowanych w ciągu pięciu lat przez poszczególne państwa. W rozdziale II wydanego bez komentarzy dokumentu końcowego tej sesji, pt. ˝Dalsze działania i inicjatywy w celu wdrażania Deklaracji Pekińskiej i Platformy Działania˝ (Unedited final outcome document, Further actions and initiatives to implement the Beijing Declaration and the Platform for Action), przyjętego przez konsensus, zostały wskazane osiągnięcia z realizacji działań, trudności występujące w procesie wdrażania tych rozwiązań, wytyczenie kierunków i sposobów osiągania celów sformułowanych w dokumentach przyjętych na konferencji pekińskiej. W dokumencie tym uwzględniono również ustalenia przyjęte podczas 5 regionalnych konferencji poprzedzających 23. Specjalną Sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ.    2. Wszystkie działania podejmowane przez panią dyrektor Katarzynę Mazelę polegały na przeciwstawianiu się próbom włączania nowych stwierdzeń i rozszerzania Platformy Pekińskiej.    Delegacja Rzeczypospolitej Polskiej uczestnicząca w regionalnej konferencji zorganizowanej przez Europejską Komisję Gospodarczą (ECE) w Genewie w dniach 19-21 stycznia 2000 r. nie akceptowała zamieszczenia w dokumencie końcowym pojęcia ˝orientacja seksualna˝ (sexual orientation), niezdefiniowanego przez Narody Zjednoczone w żadnym przyjętym dokumencie. Przedstawicielka delegacji RP biorąca udział w pracach grupy roboczej poinformowała mnie, iż zgłosiła zastrzeżenie, aby nie zamieszczać tego nowego pojęcia w dokumencie końcowym Konferencji Regionalnej w Genewie. Należy nadmienić, że prawa reprodukcyjne, o których jest mowa w pkt. 3 interpelacji, nie były przedmiotem negocjacji, gdyż są zdefiniowane w § 95 Pekińskiej Platformy Działania.    W toku przygotowywania i negocjacji dokumentu końcowego na 23. Specjalną Sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ zaproponowano kolejne pojęcia nieujęte w Pekińskiej Platformie Działania i nigdy niezdefiniowane w dokumentach Organizacji Narodów Zjednoczonych, a mianowicie: ˝prawa seksualne˝ (sexual rights) oraz ˝pełne zróżnicowanie kobiet˝ (full diversity of women), co jest niezgodne z procedurami przyjętymi przez ONZ.    Delegacja rządowa uczestnicząca w obradach Komisji Statusu Kobiet oraz Komitetu Przygotowawczego do 23. Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nie akceptowała zamieszczenia w dokumencie końcowym pojęć niezdefiniowanych przez ONZ, tzn. ˝prawa seksualne˝, ˝orientacja seksualna˝ oraz ˝pełne zróżnicowanie kobiet˝. Brak akceptacji podyktowany był przestrzeganiem prawa narodowego i procedur przyjętych w Organizacji Narodów Zjednoczonych, co oznaczało niewykraczanie poza płaszczyznę przyjętych definicji i sformułowań zawartych w Deklaracji Pekińskiej oraz Platformie Działania. Przedstawiciele delegacji rządowej, zgodnie z obowiązującymi procedurami, respektowali zasadę nieotwierania renegocjacji Deklaracji Pekińskiej i Platformy Działania.    3. Art. 13 (6a) Traktatu Amsterdamskiego brzmi: ˝Nie naruszając innych postanowień niniejszego Traktatu i w granicach uprawnień przyznanych Wspólnocie na jego podstawie, Rada, działając jednomyślnie na wniosek Komisji i po porozumieniu z Parlamentem Europejskim, może podjąć stosowne działanie, by zwalczać dyskryminację z powodu płci, rasy lub pochodzenia etnicznego, religii lub wyznania, inwalidztwa, wieku lub orientacji seksualnej (Article 13 - ex Article 6a: ˝Without prejudice to the other provisions of this Treaty and within the limits of the powers coferred by it upon the Community, the Council, acting unanimously on a proposal from the Commission and after consulting the European Parliament, may take appropriate action to combat discrimination based on sex, racial or ethnic origin, religion or belief, disability, age or sexual orientation˝). Z treści tego artykułu jednoznacznie wynika konieczność jednomyślności państw - stron Traktatu Amsterdamskiego we wdrażaniu jego postanowień do prawa krajowego poszczególnych państw syngatariuszy. Nie ma więc podstaw do zarzutu, że dostosowywanie prawa polskiego w procesie integracji z Unią Europejską jest niezgodne z Traktatem Amsterdamskim.    Należy ponadto zauważyć, że Polska nie jest stroną tego traktatu.    Reasumując, można stwierdzić, że wystąpienia członków delegacji polskiej na 23. Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ ˝Kobiety 2000: równość płci, rozwój i pokój w XXI wieku˝ były zgodne z obowiązującym prawem polskim oraz procedurami przyjętymi przez Organizację Narodów Zjednoczonych.*)    Z wyrazami szacunku    Minister    Jerzy Kropiwnicki    Warszawa, dnia 30 czerwca 2000 r.