Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podwyżek płac dla personelu służby zdrowia

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła Ryszarda Brejzy, przekazaną pismem SPS-0202-5605/01, w sprawie podwyżek płac dla personelu służby zdrowia uprzejmie informuję, że finansowanie wynagrodzeń pracowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej i regulacji płac wynikających z ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw dokonywane jest ze środków będących w dyspozycji danego zakładu opieki zdrowotnej. Środki na finansowanie działalności zakładu sp zoz uzyskuje na świadczone usługi zdrowotne w ramach negocjowanych kontraktów z kasami chorych oraz w ramach prowadzonej innej działalności gospodarczej.    Zbilansowanie wzrostu kosztu usługi zdrowotnej powstałego w wyniku wypełnienia obowiązku wzrostu wynagrodzeń pracowniczych o kwotę nie niższą niż 203 zł powinno nastąpić z następujących źródeł:    1. Wzrostu uzyskiwanego przychodu jednostki:    - uzyskanego w wyniku renegocjacji umowy z kasą chorych za świadczone usługi,    - uzyskanego w wyniku poszerzenia palety usług dodatkowo zakontraktowanych z kasą chorych,    - uzyskanego w wyniku poszerzenia usług świadczonych poza systemem ubezpieczeń zdrowotnych.    W 2001 r. system ubezpieczeń zdrowotnych został dodatkowo zasilony finansowo, co wynika z:    - bezwzględnego wzrostu wysokości składek przekazywanych do kas chorych,    - podwyższenia poziomu składki z 7,5 do 7,75%,    - zwolnienia kas chorych z konieczności zwrotu w bieżącym roku pożyczki otrzymanej przez kasy w roku ubiegłym.    2. Obniżenia kosztów prowadzonej działalności poprzez:    - restrukturyzację zatrudnienia,    - wprowadzenie mniej kosztochłonnej organizacji funkcjonowania zakładu,    - optymalizację innych kosztów bezpośrednich i pośrednich.    Jednocześnie informuję, że:    1. Nie jest możliwe przekazywanie zakładom opieki zdrowotnej odrębnych środków z budżetu państwa przeznaczonych na finansowanie podwyżek.    2. Podwyżka wynagrodzeń w zakładzie, do którego mają zastosowanie zapisy przedmiotowej ustawy, może być zróżnicowana przy zachowaniu minimum 203 zł brutto podwyżki.    3. Koszty wynikające z wypłacanego pracownikom wynagrodzenia ponoszone przez pracodawcę nie stanowią części wynagrodzenia pracowniczego, ustawowo gwarantowana kwota 203 zł ich nie obejmuje.    4. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie jest zdefiniowane ustawowo - wzrost wynagrodzenia nie niższy niż 203 zł jest jednorazowym wzrostem w skali roku.    5. Regulacja wynagrodzeń wprowadzona przed wejściem w życie przedmiotowej ustawy nie zwalnia pracodawców z obowiązku podwyższenia przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia o kwotę 203 zł brutto od 1 stycznia 2001 r. Wszelkie kwoty wzrostu wynagrodzeń wprowadzone po 1 stycznia 2001 r. w wyniku wcześniejszych porozumień stanowią realizację zapisu ustawy (częściową wymagającą uzupełnienia, jeśli kwota wynegocjowana jest niższa niż 203 zł, lub całkowitą, jeśli kwota wynegocjowana jest równa lub wyższa niż 203 zł).    6. Sposób realizacji zapisów ustawy powinien być przyjęty w drodze uzgodnień wewnątrzzakładowych.    7. Zgodnie z art. 44 ust. 7 i ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej przekroczenie przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia powyżej kwoty 203 zł, przy jednoczesnym spowodowaniu pogorszenia sytuacji finansowej zakładu, może skutkować rozwiązaniem stosunku pracy z kierującym jednostką lub rozwiązaniem umowy cywilnoprawnej z zarządzającym zakładem. Nie jest to wymóg obligatoryjny - decyzję w tym względzie podejmuje organ założycielski. Warunek ten nie dotyczy obligatoryjnego wzrostu wynagrodzeń, wynikającego z art. 4a wzmiankowanej ustawy (kosztu wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia o kwotę 203 zł).    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Tomasz Grottel    Warszawa, dnia 19 lutego 2001 r.