Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dostaw gazu z Norwegii

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo DSPR 4401-464/00 z dnia 25 sierpnia br. dotyczące interpelacji posła Wojciecha Nowaczyka w sprawie dostaw gazu z Norwegii, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, przedstawiam następujące wyjaśnienia:    Rząd RP realizuje politykę w zakresie dywersyfikacji i bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w ˝Założeniach polityki energetycznej Polski do 2020 r.˝. W programach zaopatrzenia rynku w gaz uwzględnia się różne warianty popytu oraz różne źródła jego pokrycia. Pod uwagę brana jest zarówno produkcja krajowa, jak i wszystkie realne kierunki importu gazu, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa energetycznego kraju.    Koszt pozyskania gazu z importu oparty jest na prognozach cenowych ropy naftowej i produktów ropopochodnych. W ślad za wzrostem cen ropy następuje wzrost cen produktów ropopochodnych, a następnie wzrost cen gazu ziemnego na rynku europejskim, a zatem także i dla Polski. Na cenę gazu na granicy importera składają się 3 zasadnicze elementy:    - cena energii zawartej w gazie,    - roczna opłata za moc (za zarezerwowanie przepustowości gazociągu),    - cena za transport gazu.    W kontraktach wieloletnich wymienione powyżej elementy składowe ceny gazu są indeksowane w zależności od zmiany sytuacji rynkowej. Opłata za moc i transport jest najczęściej uzależniona od inflacji i (lub) wzrostu średniej płacy, natomiast cena gazu - od zmiany cen konkurencyjnych źródeł energii, za które najczęściej uważa się ciężki i lekki olej opałowy. Stosuje się również element stały stabilizujący ruch cen.    Cena gazu norweskiego na granicy Polski jest obecne wyższa od ceny gazu rosyjskiego, ponieważ należy zapłacić za moc i transport niemieckim firmom transportowym za przesył gazu norweskiego przez terytorium Niemiec z Emden do Zgorzelca. W przypadku bezpośredniego połączenia do Niechorza cena w punkcie lądowania powinna kształtować się na poziomie ceny w Emden, z ewentualnym uwzględnieniem transportu przez Bałtyk (ok. 200 km). W tej sytuacji cena gazu norweskiego dla rejonów Polski północno-zachodniej byłaby konkurencyjna w stosunku do ceny gazu rosyjskiego.    Odnosząc się do ocen PHZ ˝Bartimpex˝ SA dotyczących kosztów budowy gazociągu z Norwegii do Polski, pragnę poinformować, że aktualnie trwają rozmowy upoważnionych podmiotów obu stron, tj. Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa SA oraz Statoil. Do czasu zakończenia tych rozmów nie jest możliwa ocena kosztów budowy gazociągu i terminu zakończenia tej inwestycji.    Na zakończenie chciałbym podkreślić, że pan Piotr Naimski nie otrzymał żadnego polecenie wystąpienia przeciw PHZ ˝Bartimpex˝ SA. Wystąpienie pana Piotra Naimskiego podczas Światowego Kongresu Gazowego w Nicei, o ile rzeczywiście miało miejsce, należy traktować jako ściśle prywatne.    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Bernard Błaszczyk    Warszawa, dnia 12 września 2000 r.