Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie nauczania przedmiotu ˝Wychowanie do życia w rodzinie˝

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na zapytanie pani poseł Anny Zalewskiej w sprawie realizacji zajęć, wychowania do życia w rodzinie uprzejmie informuję:    Na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej we wrześniu i październiku 2000 r. zostały przeprowadzone przez Pracownię Realizacji Badań Socjologicznych Uniwersytetu Gdańskiego badania dotyczące oceny jakości wdrożenia programu ˝Wychowanie do życia w rodzinie˝ w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i szkołach ponadpodstawowych w Polsce. W badaniu wzięło udział 15 185 szkół z terenu całego kraju. Opracowany raport końcowy podaje, iż w 12% szkół nie zostały do tego czasu wprowadzone zajęcia z wychowania do życia w rodzinie, w tym w 3,6% szkół zajęć nie prowadzi się z powodu braku zgody rodziców. Zgodnie z prawem to rodzice decydują o udziale ich dziecka w zajęciach wychowania do życia w rodzinie, zatem jesteśmy zobowiązani uszanować ich wolę, choć z pewnością należałoby dociec powodów, dla których rodzice nie wyrazili zgody ( czy np. przyczyna nie leży po stronie nauczyciela i przedstawionej przez niego propozycji realizacji zajęć). W pozostałych 8,4% szkół wskazywane są następujące powody:    - brak nauczyciela - 6,5%,    - brak finansów - 2,3%.    Brak nauczyciela będzie stopniowo eliminowany dzięki uruchamianiu kolejnych edycji kursu kwalifikacyjnego, a tym samym wzrostowi liczby kadry posiadającej wymagane kwalifikacje. Obecnie ogólna liczba nauczycieli posiadających kwalifikacje do prowadzenia zajęć z wychowania do życia w rodzinie jest już prawie wystarczająca, jednak sytuacja kadrowa nie jest jednakowa na terenie poszczególnych gmin. Dyrektorzy poszczególnych szkół mogą więc czasowo borykać się z trudnościami kadrowymi. Z kolei informacja ze strony dyrektorów szkół o braku finansów jako przyczynie niewprowadzenia zajęć wynika z faktu nieujęcia ich w arkuszu organizacyjnym na dany rok szkolny, stąd i subwencja w tym zakresie nie jest naliczona. W wielu przypadkach pokrywa się to z brakiem nauczyciela. W przeciwnym wypadku zajęcia te objęte są subwencjonowaniem, tak jak wszystkie pozostałe zajęcia szkolne.    Zgodnie z rozporządzeniem ministra edukacji narodowej z dnia 15 lutego 1999 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (DzU nr 14, poz. 128) wszystkie zajęcia edukacyjne mają wskazaną liczbę godzin w odniesieniu do 3-letnich etapów edukacyjnych, co może być przyczyną, iż w poszczególnych przypadkach, nie odnosząc się do odrębnych przepisów regulujących sposób nauczania wychowania do życia w rodzinie, przełożono ich realizację na ostatni rok danego etapu edukacyjnego. O faktycznej realizacji zajęć dowiemy się zatem w monitoringu przyszłorocznym.    Kuratorzy oświaty otrzymali raport z przeprowadzonych badań dotyczących oceny jakości wdrożenia zajęć. W piśmie przewodnim zostało zawarte przypomnienie o obligatoryjności dla szkoły realizacji zajęć edukacyjnych z wychowania do życia w rodzinie oraz prośba o zwrócenie uwagi, by zajęcia te zostały uwzględnione w arkuszach organizacyjnych wszystkich typów szkół w ilości zgodnej z zapisem rozporządzenia ministra edukacji narodowej z dnia 12 sierpnia 1999 r. (DzU nr 67, poz. 756). Będą podejmowane dalsze działania ze strony nadzoru pedagogicznego w opisywanej sprawie. Problem ten będzie m.in. przedstawiony na spotkaniu kuratorów przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego, na którym zostaną zobowiązani do omówienia tegoż zagadnienia z dyrektorami szkół i systematycznego monitoringu.    Pragnę zapewnić panią poseł, że podzielam jej troskę o prawidłowe przygotowanie młodzieży do życia rodzinnego i społecznego. Zajęcia z wychowania do życia w rodzinie nie są jednak w stanie skutecznie przeciwdziałać wszystkim występującym w obecnej rzeczywistości niekorzystnym wpływom, jakim podlega młodzież. Mam tu na myśli oddziaływania mediów, unormowania prawne zezwalające na wykorzystywanie dzieci po ukończeniu 15. roku życia do produkcji materiałów pornograficznych, ogólną dostępność pornografii, a także niespójne przekazy co do etycznej strony życia człowieka, zwłaszcza w dziedzinie seksualności. W sytuacji obserwowanego obniżania się wieku inicjacji seksualnej konieczne jest, zdaniem Ministerstwa Edukacji Narodowej, nie tylko prowadzenie edukacji w tym zakresie, ale podjęcie spójnych działań we wszystkich opisanych obszarach celem wyeliminowania negatywnych wpływów.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Wojciech Książek    Warszawa, dnia 30 czerwca 2001 r.