Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ustawy regulującej polski rynek cukru i powołującej koncern Polski Cukier SA

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pani poseł Renaty Szynalskiej z dnia 9 lipca 2001 r., znak: DSPR-4401-535/01 w sprawie ustawy regulującej polski rynek cukru i powołującej koncern ˝Polski Cukier˝ SA uprzejmie informuję, co następuje:    Na pytanie o gwarancje rządu RP, iż Krajowa Spółka Cukrowa zapewni wystarczające środki finansowe na restrukturyzację i pokrycie długów, a plantatorom i pracownikom otrzymanie gwarantowanych pakietów socjalnych, nie może być jednoznacznie pozytywnej odpowiedzi.    Minister skarbu państwa wobec woli parlamentu, aby taką spółkę powołać, przeprowadził niezbędne analizy (przy pomocy doradcy). W oparciu o ich wyniki zwrócił się z wnioskiem do Rady Ministrów o zmianę strategii przekształceń własnościowych w sektorze cukrowniczym oraz o wyrażenie zgody na powołanie spółki Polski Cukier na bazie 28 cukrowni i taką zgodę uzyskał. Sytuacja ekonomiczno-finansowa proponowanych 28 cukrowni dawała realną szansę na sprawne funkcjonowanie spółki na rynku cukru, z której, wobec woli parlamentu, postanowiono skorzystać.    Utworzenie Krajowej Spółki Cukrowej na bazie cukrowni znajdujących się w bardo trudnej sytuacji finansowej może spowodować problemy zarówno na etapie tworzenia, jak i dalszego jej funkcjonowania.    Należy jednak podkreślić, że koncepcja Krajowej Spółki Cukrowej będzie zrealizowana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru uchwalonej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i podpisanej przez prezydenta.    W dniu 27 czerwca 2001 r. minister skarbu państwa wykonując funkcję właściciela akcji Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu podjął uchwałę wyrażającą zgodę na zbycie akcji 5 cukrowni grupy Kalisko-Konińskiej.    Walne Zgromadzenie odbyło się na wniosek Zarządu Spółki i po przeanalizowaniu dokumentacji zgromadzonej w wyniku procedury wyboru inwestora oraz sytuacji ekonomiczno-finansowej przedmiotowych cukrowni.    Analiza sytuacji cukrowni jednoznacznie wskazywała na bardzo poważne zagrożenie upadłością 3 spośród 5 cukrowni. Tylko dokapitalizowanie przez inwestora i pilne zaspokojenie wierzycieli może uchronić 3 cukrownie przed tak niekorzystnym zarówno dla pracowników, jak i dla plantatorów rozwiązaniem. Skarb państwa nie posiada środków finansowych, które mógłby na ten cel przeznaczyć.    W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru znajdują się zapisy dotyczące kwotowania produkcji cukru, izoglukozy i syropu inulinowego, podobnie jak ma to miejsce w krajach Unii Europejskiej. Kwota A i B produkcji izoglukozy we wszystkich krajach Wspólnoty Europejskiej wynosi łącznie 300 724,9 ton, natomiast produkcji cukru 14 482 142,2 ton (kwota A+B), co oznacza, że izoglukoza stanowi tylko 2,08% kwot cukrowych (rozporządzenie WE nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r.). Zgodnie z zapisem art. 5 ustawy Rada Ministrów jest zobligowana do określenia, w drodze rozporządzenia, na dany rok rozliczeniowy: kwoty A i B cukru, kwoty A i B izoglukozy oraz kwoty A i B syropu inulinowego. Wniosek w tej kwestii przedkłada minister właściwy do spraw rynków rolnych po zasięgnięciu opinii prezesa Agencji Rynku Rolnego i Komisji Porozumiewawczej. W cytowanej ustawie nie znajdują się zapisy ˝wprowadzające roczny limit dostaw izoglukozy na nasz rynek w maksymalnej wysokości 17 tys. ton˝, o czym nadmienia pani poseł w swoim wystąpieniu.    Jednocześnie informuję, że w stanowisku negocjacyjnym przekazanym do Brukseli przez rząd RP, w obszarze: Rolnictwo - cukier, izoglukoza i inulina proponuje się ustalenie dla Polski po wstąpieniu do UE kwoty całkowitej (A+B) na poziomie 1866 tys. ton cukru białego, w tym kwota A - 1650 tys. ton i kwota B - 216 tys. ton, oraz 20 tys. ton izoglukozy, w tym kwota A - 15 tys. ton i kwota B - 5 tys. ton.    Proponowana wysokość kwot pozwoli utrzymać na odpowiednim poziomie wielkość upraw buraków cukrowych bez konieczności znacznego zmniejszania dochodów rolników - plantatorów buraków cukrowych.    Według firmy Cargill sp. z o.o., jedynego producenta izoglukozy na terenie Polski, wielkość produkcji izoglukozy w 1998 r. wynosiła 3,6 tys. ton, w 1999 r. - 9,9 tys. ton, w 2000 r. - 24,6 tys. ton, natomiast w I kw. 2001 r. - 2,8 tys. ton.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Jacek Ambroziak    Warszawa, dnia 1 sierpnia 2001 r.