Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dywersyfikacji importu gazu

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma SPS-0202-6133/01 z dnia 28 marca 2001 r. dotyczącego interpelacji posła Jerzego Jaskierni przedstawiam poniżej następujące wyjaśnienia.    Ad 1. Dotychczas Polska importowała gaz z jednego kierunku - z Rosji. Dostawy gazu ziemnego są realizowane w ramach długoterminowej umowy handlowej zawartej pomiędzy Polskim Górnictwem Naftowym oraz ˝Gazprom˝ na dostawy gazu rosyjskiego do Polski i są ściśle związane z realizowanym Porozumieniem między rządem RP a rządem FR o budowie systemu gazociągów dla tranzytu gazu rosyjskiego przez terytorium RP i dostawach gazu rosyjskiego do RP z dnia 25 sierpnia 1993 r.    Dla zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego w zakresie zaopatrzenia Polski w gaz rząd realizuje politykę dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia Polski w gaz określoną w przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 22 lutego 2000 r. ˝Założeniach polityki energetycznej Polski do 2020 r.˝. Zgodnie z tym dokumentem istnieje konieczność poszukiwania nowych źródeł dostaw gazu z importu. Zróżnicowanie tych źródeł rozumiane jako bezpośrednie infrastrukturalne połączenie z przynajmniej dwoma zagranicznymi złożami gazu ziemnego za pomocą rurociągów przesyłowych przekraczających granice państwa wymaga importu gazu również z Europy Zachodniej.    Zgodnie z umową z 5 maja 1999 r. w ramach tzw. małego kontraktu 0,5 mld m3 gazu norweskiego będzie dostarczane do Polski poprzez system gazociągów niemieckich do punktu odbioru w Zgorzelcu do 2006 r. Dostawy rozpoczęły się od dnia 1 października 2000 r.    Rozpoczęcie realizacji dostaw norweskiego gazu z ˝małego kontraktu˝ oraz wsparcie polityczne na szczeblu premierów obu krajów umożliwiły znaczne przyspieszenie prac związanych z wynegocjowaniem kontraktu handlowego z GFU/Statoil na dostawy do Polski 5 mld m3 gazu norweskiego nowym rurociągiem łączącym bezpośrednie norweskie złoża gazu na Morzu Północnym z polskim wybrzeżem w Niechorzu. W przypadku podpisania umowy handlowej na import gazu z Norwegii gazociąg do Niechorza będzie realizowany przez stronę norweską bądź konsorcjum zorganizowane przez stronę norweską. Rozmowy prowadzą upoważnione podmioty obu strony, tj. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA oraz Statoil.    Ponadto w marcu bieżącego roku trzy firmy: duńska Dong, norweska Statoil i Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA podpisały deklaracje w sprawie dostaw do Polski gazu z Danii i Norwegii. W tym półroczu Dong i PGNiG SA mają utworzyć konsorcjum, którego zadaniem będzie budowa gazociągu Baltic Pipe (z Danii do Polski). W pracach konsorcjum uczestniczyć będzie również Statoil. Przez gazociąg będzie przesyłany gaz ziemny z Danii do Polski. Planowane jest podpisanie kontraktu na dostawy 16 mld m3 gazu w ciągu ośmiu lat. W przyszłości gazociąg ten posłuży do przesyłu gazu norweskiego.    Ad 2. i 3. Odnosząc się do ocen dotyczących kosztów budowy gazociągu z Norwegii do Polski oraz połączeń z Danią, pragnę poinformować, że aktualnie trwają rozmowy upoważnionych podmiotów obu stron, tj. Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa SA ze Statoil oraz Dong. Do czasu zakończenia tych rozmów nie jest możliwa ocena kosztów budowy tych połączeń.    Ad 5. W krajach Unii Europejskiej nie obowiązują obecnie dyrektywy czy inne przepisy regulujące kwestie dywersyfikacji dostaw gazu. Dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego w zakresie dostaw gazu kraje dążą do pozyskania przynajmniej trzech dostawców, np. Niemcy.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 19 kwietnia 2001 r.