Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie świadczeń przedemerytalnych dla pracowników objętych programem restrukturyzacji hutnictwa na przykładzie Huty ˝Ostrowiec˝

   Szanowny Panie Marszałku! Uprzejmie informuję, że zostałem poinformowany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów (pismo z 12 lutego 2001 r. znak: DSPR 4401-111/01) o zobowiązaniu mnie przez premiera do udzielenia odpowiedzi na - przekazaną przy piśmie z 2 lutego 2001 r. znak: SPS-0202-5654/01 - interpelację posła Zdzisława Kałamagi z 30 stycznia 2001 r. w sprawie świadczeń przedemerytalnych dla pracowników objętych programem restrukturyzacji hutnictw na przykładzie Huty ˝Ostrowiec˝.    Uprzejmie zatem wyjaśniam, że postawione przez posła pytania zostały zadane nie po raz pierwszy. Pozwalam więc sobie - tytułem odpowiedzi - przekazać kopię pisma z 30 października 2000 r. znak: BDG.I.0702-150/00 skierowanego do senatora RP Krzysztofa Lipca. Pismo to zawiera stanowisko w sprawie zajęte również przez ministrów gospodarki oraz skarbu państwa.    Jednocześnie tytułem uzupełnienia uważam za niezbędne stwierdzić, iż do informacji udzielanych posłowi Z. Kałamadze zakradła się błędna interpretacja stanu prawnego, w jakim pozostają pracownicy, którzy zwrócili się do posła ze skargą. Otóż osoby te uważają, iż w przypadku gdy podjęły zatrudnienie w spółkach zależnych Huty ˝Ostrowiec˝ (tzw. spółkach remontowych) przechodząc z huty do spółki na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, a zatem huta nie rozwiązała z nimi umowy o pracę zgodnie z art. 1 i art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU z 1990 r. nr 4, poz. 19) - nadal pozostają pracownikami huty. Jest to pogląd błędny, ponieważ art. 231 Kodeksu pracy stanowi o zmianie pracodawcy - czyli strony stosunku pracy. Zatem osoby przedstawione przez posła w interpelacji przechodząc do spółki zależnej Huty ˝Ostrowiec˝ przestały być pracownikami podmiotu gospodarki narodowej wymienionego w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie ustalenia świadczeń przedemerytalnych dla osób zwolnionych z przyczyn dotyczących zakładu pracy z podmiotów gospodarki narodowej objętych programem restrukturyzacji przemysłu hutnictwa żelaza i stali w Polsce (DzU nr 36, poz. 341 i nr 77, poz. 867).    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Piotr Kołodziejczyk    Warszawa, dnia 23 lutego 2001 r.    Załącznik:    Szanowny Panie Senatorze! W odpowiedzi na pytanie, zawarte w piśmie z 30 września 2000 r., czy zakłady pracy objęte programem restrukturyzacji przemysłu hutnictwa żelaza i stali w Polsce mogą zawierać porozumienia dotyczące przejęcia pracowników na podstawie art. 231 Kodeksu pracy od spółek wyodrębnionych wiele lat temu z huty w wyniku korekty programu restrukturyzacyjnego, lecz nie objętych programami restrukturyzacji, a następnie zwalniać tych pracowników z przyczyn ekonomicznych, uprzejmie wyjaśniamy, że:    Pytanie pana senatora nie jest pierwszym sygnałem, iż uprawiany jest proceder przejmowania przez huty pracowników ze spółek-córek, a następnie (czasem po krótkim czasie, np. miesiącu) zwalnianie z przyczyn dotyczących zakładu pracy, celem m.in. umożliwienia przejścia na świadczenia przedemerytalne na preferencyjnych zasadach ustanowionych dla pracowników hut. Takie postępowanie nosi - moim zdaniem - wszelkie znamiona działania pracodawców w sposób sprzeczny z interesem - a zatem - na szkodę podmiotu. Zwracam uwagę, że ˝przysługa˝ wyświadczana byłemu pracownikowi huty, który następnie był zatrudniony w spółce-córce i kolejno ponownie przyjęty do huty i z niej zwolniony, jest bardzo droga. W skrajnym przypadku ˝kosztuje˝ ona spółkę czteromiesięczne odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia plus trzymiesięczną odprawę. Część tego kosztu (odprawy) finansowana jest ze środków budżetu państwa! Środki te są wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem. Z drugiej strony praktyki te zwiększają liczbę osób pobierających świadczenia przedemerytalne - ponad liczbę określoną przez huty w ramach prac nad HPS. Koszt ponoszonych przez Fundusz Pracy jest też znacznie wyższy, niż został określony przez Radę Ministrów, kiedy przyjmowała rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1999 r. Zważywszy zarówno na bardzo napięty budżet Funduszu Pracy oraz przyjętą przez Radę Ministrów ˝Strategię finansów publicznych i rozwoju gospodarczego; Polska 2000-2010˝, w której założono m.in. zwiększenie kontroli wydatkowania pieniędzy publicznych, a także mając na względzie konieczność czuwania nad prawidłowym, zgodnym z prawem, realizowaniem procesu restrukturyzacji hutnictwa - wystąpiłem do ministra gospodarki o podjęcie działań wobec pracodawców na rzecz bezwzględnego ograniczenia przyjęć wyłącznie do przypadków, w których pracodawca ma obowiązek przywrócenia pracownika do pracy zgodnie z przepisami prawa pracy.    Taką samą jednoznaczną ocenę zaistniałych faktów wyraziły również Ministerstwa: Finansów oraz Skarbu Państwa, podejmując dostępne im kroki zmierzające do przeciwdziałania tym praktykom. Minister gospodarki ustosunkowując się do problemu stwierdził, że przypadki burzące proces restrukturyzacji sektora powinny być w trybie pilnym wyeliminowane, oraz: ˝Uważam jednoznacznie, że zobowiązania podjęte przez zarząd spółki wobec organizacji społecznych nie mogą być finansowane przez podatników, a prowadzona polityka kadrowa powinna być przedmiotem szczególnego zainteresowania organów nadzoru właścicielskiego spółki, stąd też uważam za zasadne zobligowanie rad nadzorczych do akceptowania pozakodeksowych przyjęć do hut˝. Poszukując odpowiedzi na zadane przez pana senatora pytanie, należy pamiętać, że instrumenty Hutniczego Pakietu Socjalnego zostały, na podstawie programu przyjętego przez rząd - ustanowione w celu udzielenia pomocy pracodawcom zmuszonym do redukcji nadmiernego zatrudnienia stwierdzonego na etapie opracowywania programu.    Instrumenty HPS są zatem adresowane do pracowników - stanowiących owo nadmierne zatrudnienie - zwalnianych z podmiotów objętych programem, i to tych, którzy nie znajdują zatrudnienia w spółkach nowo tworzonych na bazie majątku restrukturyzowanych hut.    W żadnym natomiast przypadku nie zakładano, że instrumentami HPS mogliby być objęci pracownicy spółek wydzielonych przed przyjęciem przez rząd programu. Gdyby taka była wola i intencja rządu, spółki te zostałyby wymienione w programie i rozporządzeniach wprowadzających HPS. Zatem działania Huty ˝Ostrowiec˝ stanowią kardynalne naruszenie zasad ustanowionych w programie rządowym.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Piotr Kołodziejczyk    Warszawa, dnia 30 października 2000 r.