Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie lokalizacji transeuropejskiej trasy szybkiego ruchu Via Baltica oraz wypowiedzi przedstawiciela rządu w powyższej sprawie

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację nr SPS-0202-812/02 pana posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie lokalizacji transeuropejskiej trasy szybkiego ruchu Via Baltica oraz wypowiedzi na łamach prasy przedstawiciela rządu w tej sprawie, Ministerstwo Infrastruktury uprzejmie informuje.    Trasa Via Baltica oznacza trasę biegnącą z Helsinek promem do Tallina, następnie jako połączenie drogowe Tallin-Ryga-Kowno do granicy polskiej w Budzisku (woj. podlaskie) i dalej przez Suwałki, Augustów, Białystok, Zambrów, Ostrów Mazowiecką, Wyszków, Radzymin do Warszawy (podłączenie do przyszłej autostrady A-2). Przebiega przez tereny dwóch województw: podlaskie, mazowieckie. Trasa ta w styczniu 1996 r. uzyskała status drogi międzynarodowej E-67 jako przedłużenie w kierunku północno-wschodnim istniejącej drogi Warszawa-Piotrków Trybunalski-Wrocław-Kudowa Słone-Praga. Docelowo ma uzyskać parametry drogi ekspresowej.    Via Baltica stanowi część korytarza transportowego nr I wchodzącego w skład transeuropejskiej sieci transportowej przyjętej przez Europejską Konferencję Ministrów Transportu w marcu 1994 r. na posiedzeniu na Krecie, objętej priorytetem pomocy Unii Europejskiej.    Istniejąca sieć dróg w korytarzu Via Baltica na terenie Polski, po rozbudowie i modernizacji może w przyszłości przeprowadzić sprawny ruch międzynarodowy z Finlandii i Szwecji oraz krajów bałtyckich. Modernizacja drogi następuje sukcesywnie, w miarę pozyskiwania środków.    W pierwszej kolejności przewidziano przebudowę odcinków stanowiących ˝wąskie gardła˝ trasy. Do najpoważniejszych utrudnień w ruchu należał wyjazd z Warszawy. W 1997 r. zakończono modernizację tego wyjazdu w kierunku Radzymina, jako dwujezdniowego oraz oddano do ruchu kolejny odcinek trasy Armii Krajowej w Warszawie od ul. Broniewskiego do Marek, co w znacznym stopniu ułatwia dojazd i przejazd przez Warszawę.    We wrześniu 1993 r. oddano do ruchu I etap budowy przejścia granicznego w Budzisku w zakresie ruchu towarowego, a w listopadzie 1994 r. II etap dla ruchu osobowego po stronie polskiej. Niestety ze względu na opóźnienia po stronie litewskiej przejście dla ruchu osobowego zostało udostępnione we wrześniu 1995 r.    W 1996 r. rozpoczęła się realizacja dwóch dużych kontraktów współfinansowanych przez Bank Światowy na trasie Via Baltica, tj.:    - modernizacji obwodnicy Białegostoku na długości 6,2 km,    - budowy obwodnicy Radzymina.    W końcu 1997 r. zakończono budowę nowego przejścia przez Suwałki o długości 6,5 km. W październiku 1998 r. zakończona została modernizacja odcinka Augustów-Kolnica długości 11 km, w tym przejścia przez Augustów. W 1999 r. rozpoczęto modernizację odcinka Szypliszki-Suwałki. Roboty zakończono w 2000 r. W dniu 9 lutego 1996 r. podpisano porozumienie ministrów transportu Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy i Polski (Memorandum of Understanding) o współpracy z Unią Europejską w zakresie Via Baltica. W 2001 r. przygotowano i opublikowano kolejny plan inwestycyjny na lata 2001-2006.    W ramach następnej pożyczki Banku Światowego rozpoczęto budowę obwodnicy Ostrowi Mazowieckiej. Rozstrzygnięto przetarg na pierwszy odcinek obwodnicy. Podpisano umowę w grudniu 2000 r. i rozpoczęto roboty. Zakończenie jest przewidziane w listopadzie 2002 roku.    Budowa obwodnicy Wyszkowa i przebudowa drogi na odcinku Radzymin-Wyszków zostanie przesunięta w czasie na dalsze lata, tj. 2003-2007, ze względu na wcześniejsze nieujęcie tego zadania w programie ISPA na 2002 r.    Przebudowa odcinków dróg Wyszków-Ostrów Mazowiecka i Ostrów Mazowiecka-Białystok zostanie przesunięta na następne lata z powodu braku zapewnienia środków finansowych.    Przed 2010 r. planuje się modernizację odcinka Augustów-Białystok wraz z budową obwodnicy Augustowa za kwotę 208 MUSD przy wykorzystaniu pożyczek MIF.    Reasumując powyższe oraz odpowiadając na zadane przez pana posła Krzysztofa Jurgiela pytania, informujemy:    Ad 1. Trasa Via Baltica stanowi istotny fragment istniejącej drogi krajowej nr 8, która pełni jednocześnie funkcję międzynarodowej drogi E-67 Helsinki-Tallin-Ryga-Kowno-Suwałki-Białystok-Warszawa-Piotrków Trybunalski-Wrocław-Praga oraz zaliczona została do korytarzy transportowych sieci transeuropejskiej jako korytarz nr I Tallin-Ryga-Kowno-Warszawa.    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 stycznia 1996 r. w sprawie ustalenia sieci autostrad i dróg ekspresowych, trasę tę stanowiła droga S-61 Warszawa-Ostrów Mazowiecka-Łomża-Augustów-Suwałki-Budzisko (Kowno). W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. w sprawie ustalenia sieci autostrad, dróg ekspresowych oraz dróg o znaczeniu obronnym, trasa Via Baltica została zaliczona do sieci dróg ekspresowych jako S-8 o przebiegu: Warszawa-Ostrów Maz.-Białystok-Augustów-Budzisko-granica państwa (kierunek Kowno).    Ad 2. Nie przewiduje się zmiany przebiegu trasy Via Baltica, gdyż trasa ta była przedmiotem wielokrotnych i wielostronnych opracowań studialno-projektowych uwzględniających wszystkie aspekty techniczno-ekonomiczne, w tym ruchowe i ochrony środowiska, w wyniku których wybrany został optymalny przebieg tej trasy - aktualnie prezentowany.    Ad 3 i 4. Trasa ta jest w realizacji i budowa będzie nadal kontynuowana. W ramach programu rządowego przewiduje się podniesienie nośności tej trasy do standardów UE, tj. do 115 kN/oś do roku 2010. Na najbliższe lata zaplanowano realizację tej drogi na odcinku Warszawa-Białystok, na odcinku Warszawa-Wyszków jako drogi ekspresowej dwujezdniowej, a następnie w dalszym okresie na odcinku Białystok-Budzisko przebudowę i wzmocnienie tej trasy do nośności 115kN/oś z budową obwodnic miejscowości. Realizacja tego programu przewidziana jest ze środków przedakcesyjnych UE, tj. programu ISPA, a po wstąpieniu do UE ze środków spójności.    Wyrażam przekonanie, że udzielona odpowiedź na zadane pytania w interpelacji usatysfakcjonuje pana posła.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Mieczysław Muszyński    Warszawa, dnia 29 marca 2002 r.