Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wznowienia zawieszonych procedur dochodzeniowych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów na interpelację Posła Michała Figlusa z dnia 30 maja 2005 r. ˝w sprawie wznowienia zawieszonych procedur dochodzeniowych˝, uprzejmie przedstawiam, co następuje.    Wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, mający na celu wzruszenie go z przyczyn, jakie zaistniały nie w procesie, ale poza samym postępowaniem, a mogły mieć lub miały wpływ na treść rozstrzygnięcia.    Instytucja ta uregulowana jest w art. 540 i następnych Kodeksu postępowania karnego, które określają między innymi podstawy wznowienia postępowania.    Zgodnie z art. 540 § 1 K.p.k. postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:    1) w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia,    2) po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi, wskazujące na to, że:    a) skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowi przestępstwa lub nie podlegał karze,    b) skazano go za przestępstwo zagrożone karą surowszą albo nie uwzględniono okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary albo też błędnie przyjęto okoliczności wpływające na nadzwyczajne obostrzenie kary,    c) sąd umorzył lub warunkowo umorzył postępowanie karne, błędnie przyjmując popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu.    Powyższe wskazuje, że wbrew przekonaniu Pana Posła to nie wola Ministra Sprawiedliwości ma decydujące znaczenie dla wznowienia zakończonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi postępowań, ale zaistnienie ustawowo określonych przesłanek.    Z tego też powodu nie można odpowiedzieć jednoznacznie na postawione przez Pana Posła pytanie, w jakim terminie wznowione zostaną wymienione przez niego postępowania.    Odnosząc się do przywołanych w interpelacji przypadków spraw budzących w opinii Pana Posła wiele wątpliwości, stwierdzić należy, iż ewentualne wznowienie postępowania mogłoby nastąpić (o ile zajdą ustawowe przesłanki) w dwóch z nich.    Pierwsza z wymienionych spraw dotycząca zabójstwa małżeństwa Jaroszewiczów zakończona została prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie, który uniewinnił czterech oskarżonych o dokonanie tej zbrodni.    Dotychczas nie ujawniły się żadne okoliczności, które dawałyby podstawę do wznowienia postępowania w tej sprawie. W Wydziale Analizy Kryminalnej Biura Wywiadu Kryminalnego Komendy Głównej Policji aktualnie ponownie badane są ślady i dowody zabezpieczone na miejscu zabójstwa. Wyniki tych badań w przyszłości mogą dać ewentualnie podstawę do wzruszenia zapadłego w tej sprawie orzeczenia.    Druga z wymienionych spraw dotycząca Zdzisława Marchwickiego zakończona została wyrokiem skazującym, a orzeczona wobec oskarżonego kara śmierci została wykonana.    Z informacji Prokuratury Okręgowej w Katowicach, gdzie prowadzone było śledztwo w tej sprawie, wynika, iż aktualnie nie ujawniono żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wznowienie postępowania w tej sprawie.    Jeśli chodzi natomiast o ostatnią z wymienionych spraw, dotyczącą zabójstwa księdza Franciszka Blachnickiego, stwierdzić należy, iż w tym przypadku nie może być mowy o wznowieniu postępowania, gdyż aktualnie jest ono w toku.    Jak wynika z informacji Instytutu Pamięci Narodowej - Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, postanowieniem z dnia 30 marca 2005 r. Okręgowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach wszczęła i prowadzi śledztwo Nr S 23/05/Zk w sprawie zabójstwa w dniu 27 lutego 1987 r. w Carlsbergu księdza Franciszka Blachnickiego poprzez podanie mu trucizny, to jest o przestępstwo z art. 148 § 1 K.k. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. 1016 z późn. zm.).    Do chwili obecnej w sprawie tej nie przedstawiono zarzutów żadnej osobie.    Z poważaniem    Prokurator krajowy    Karol Napierski    Warszawa, dnia 30 czerwca 2005 r.