Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie polityki podatkowej w składach celnych

   Szanowny Panie Ministrze! W działalności gospodarczej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej funkcjonuje instytucja składu celnego zdefiniowana w art. 102 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny. Jest to definicja dwojaka. Raz jako procedura celna, tzn. formalnoprawna sytuacja towaru sprowadzonego do Polski, drugi raz jako fizycznie określone miejsce, w którym na podstawie pozwolenia władz celnych towary mogą być składowane zgodnie z określonymi warunkami.    Dotychczasowe przepisy podatkowe nie określają jednoznacznie, w jaki sposób winny być opodatkowane transakcje sprzedaży towaru dokonane na składzie celnym i praktyka organów podatkowych jest różna. Jedne traktują taką sprzedaż jako na terenie Polski i żądają opodatkowania podatkiem VAT, inne natomiast uznają, iż sprzedaż towarów na terenie składu celnego nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT, natomiast żądają opodatkowania tych transakcji podatkiem od czynności cywilnoprawnych (poprzednio opłatą skarbową). To drugie byłoby słuszne w przypadku nieprofesjonalnego obrotu rzeczami oraz prawami majątkowymi. W przypadku firmy prowadzącej działalność gospodarczą, m.in. w zakresie handlu towarami na składzie celnym, z której płaci stosowny podatek dochodowy, obłożenie takiej sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest oczywiście dodatkowym obciążeniem podatnika, niemającym ustawowej podstawy ani logicznego uzasadnienia.    Niejednoznaczność w przepisach podatkowych nie pozwala firmie na optymalne, konkurencyjne określenie warunków transakcji handlowych dokonywanych na składzie celnym i jako podatnikowi na trafne ich opodatkowanie, bez zagrożenia ryzykiem, iż organ podatkowy przyjmie inną interpretację. Skutki wynikające z różnicy interpretacji obecnych przepisów podatkowych są niebagatelne i zawsze musi ponieść je podatnik jako słabsza strona procesowa.    Niepewność w zakresie obciążeń podatkowych dla ww. transakcji sprzedaży lub obciążanie ich ekstra podatkiem od czynności cywilnoprawnych pozbawia polskie firmy konkurencyjności w działalności handlowej prowadzonej na terenie składów celnych.    Obecnie korzystanie ze składu celnego ma ekonomiczny sens tylko do importu towarów, natomiast hamuje sprzedaż towarów przez polskie firmy bezpośrednio ze składu celnego za granicę. Jest to oczywiście wbrew interesom Państwa, bowiem powoduje zwiększenie deficytu w handlu zagranicznym, a firmy od mniejszego dochodu zapłacą do budżetu państwa mniejszy podatek dochodowy.    Przedstawiona niejednoznaczność w przepisach podatkowych odstręcza polskie firmy od korzystania w swej działalności eksportowej z instytucji składu celnego, przez co nasz kraj marnuje swą szansę jako obszar rozwoju centrów dystrybucyjnych towarów z zagranicznych firm, Jest to szczególnie istotne dla przedsiębiorstw z tzw. ściany wschodniej, które przy pomocy składów celnych mogłyby pełniej wykorzystać bliskość Ukrainy i Białorusi do sprzedaży ich towarów do krajów zachodnich.    Problemem ograniczającym celowość korzystania ze składu celnego jest opodatkowanie prowizji za usługi konsygnacyjne, świadczone przez prowadzącego skład celny. Obecnie podlegają one opodatkowaniu VAT 22%. Podmiot zagraniczny, który nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce, nie ma możliwości odliczenia tego podatku. Zatem podatek ten stanowi dla niego dodatkowy koszt. Jest to wystarczający powód, by kontrahent zagraniczny omijał składy celne w Polsce.    W większości państw zachodnioeuropejskich, a także w Czechach i na Węgrzech, transakcje sprzedaży dokonane w składach celnych nie są opodatkowane VAT ani też nie jest pobierana opłata skarbowa od tych transakcji.    Proszę pana ministra o odpowiedź, czy w ramach proeksportowej polityki podatkowej państwa rząd zamierza uwzględnić niniejsze propozycje.    Z poważaniem    Poseł Władysław Stępień    Warszawa, dnia 7 czerwca 2001 r.