Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie ustalania opłat za przyłączenie podmiotów do sieci elektroenergetycznej w taryfach zatwierdzanych przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

   Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (DzU Nr 54, poz. 348) w art. 7 nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie i umowy sprzedaży energii z odbiorcami albo podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania. Zgodnie z zapisami ustawy za przyłączenie do sieci pobiera się opłatę określoną na podstawie ustalonych w taryfie (zatwierdzanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki) stawek opłat za przyłączenie do sieci. Stawki te kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia podmiotów ubiegających się o przyłączenie.    W wydanym na podstawie powyższej ustawy Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną (DzU z 2001 r. Nr 1, poz. 7) w § 16 powtórzony został z nieznacznym uzupełnieniem cytowany powyżej przepis art. 7 ustawy. Z treści rozporządzenia wynika, że stosowane przez przedsiębiorstwa stawki opłat za przyłączenie do sieci kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia podmiotów, określonych w obowiązującym dla przedsiębiorstwa energetycznego planie rozwoju, oddzielnie dla każdej grupy przyłączeniowej.    Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców (DzU z 2000 r. nr 85, poz. 957) w § 4 dzieli podmioty przyłączane do sieci na grupy przyłączeniowe. I tak między innymi:    grupa II - podmioty przyłączane bezpośrednio do sieci rozdzielczej, o napięciu znamionowym 110 kV, oraz podmioty przyłączane do sieci rozdzielczej, które wymagają dostaw energii elektrycznej o parametrach innych niż standardowe, albo podmioty posiadające jednostki wytwórcze współpracujące z siecią,    grupa III - podmioty przyłączane bezpośrednio do sieci rozdzielczej, o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, lecz niższym niż 110 kV,    grupa IV - podmioty przyłączane bezpośrednio do sieci rozdzielczej, o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV oraz mocy przyłączeniowej większej od 40 kW lub prądzie znamionowym zabezpieczenia przedlicznikowego w torze prądowym większym od 63 A,    grupa V - podmioty przyłączane bezpośrednio do sieci rozdzielczej, o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV oraz mocy przyłączeniowej nie większej niż 40 kW i prądzie znamionowym zabezpieczenia przedlicznikowego nie większym niż 63 A.    W zatwierdzanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki taryfach dla energii elektrycznej, przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej zasady ustalania opłat za przyłączenie podmiotów do sieci różnicuje się w zależności od grupy przyłączeniowej. Dla grupy IV i V (głównie drobny przemysł, usługi i gospodarstwa domowe) pobierana jest opłata będąca iloczynem wielkości mocy przyłączeniowej wyrażonej w kW i zryczałtowanej stawki w złotych za 1 kW mocy przyłączeniowej. Dla odbiorców zaliczanych do II i III grupy przyłączeniowej opłata przyłączeniowa pobierana jest bez względu na wielkość mocy przyłączeniowej, w wysokości 1/4 (jednej czwartej) rzeczywistych nakładów poniesionych przez przedsiębiorstwo energetyczne na realizację przyłączenia. Analogiczna sytuacja ze zróżnicowaniem sposobu pobierania opłat występuje w przypadku zwiększania mocy przyłączeniowej u odbiorców korzystających już z energii elektrycznej.    Stan taki powoduje, że odbiorcy grupy IV i V każdorazowo ponoszą zryczałtowane opłaty przyłączeniowe, podczas gdy odbiorcy grupy II i III jedynie wówczas, gdy wymagana jest rozbudowa sieci. Częstokroć rozbudowa taka nie następuje w sytuacji, gdy podczas przyłączania wykorzystywane są możliwości przesyłowe już istniejącej sieci elektroenergetycznej. Z takiego dobrodziejstwa nie mogą jednak korzystać odbiorcy grupy IV i V. Nierówny sposób traktowania podmiotów wydaje się być w sprzeczności z zapisami wymienionych powyżej aktów prawnych.    Problem ten wydaje się być również drażliwy społecznie, jako że grupy IV i V tworzą odbiorcy zużywający energię elektryczną na potrzeby socjalne, gospodarstwa domowe, domy akademickie, internaty, klasztory, mieszkania rotacyjne itp. oraz na potrzeby małych zakładów produkcyjnych i usługowych. Grupy przyłączeniowe II i III obejmują zaś wielkie obiekty przemysłowe i centra handlowe. Wydaje się, że zatwierdzane dotychczas zapisy taryf dla energii elektrycznej wykazują finansowe preferencje dla podmiotów zaliczanych do II i III grupy przyłączeniowej.    W przedstawionej sytuacji proszę więc Pana Ministra o odpowiedź na pytania:    1. Czy jest uzasadnione społecznie różnicowanie zasad ustalania w taryfach przedsiębiorstw energetycznych zatwierdzanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki opłat za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w taki sposób, że część podmiotów (grupa IV i V) wnosi opłaty relatywnie wyższe niż pozostałe (grupa II i III)?    2. Czy taki sposób różnicowania opłat za przyłączenie nie stoi w sprzeczności z zapisem art. 7 ustawy Prawo energetyczne, zobowiązującym przedsiębiorstwa energetyczne do przyłączenia podmiotów do sieci na zasadzie równoprawnego traktowania?    Z wyrazami szacunku    Poseł Stanisław Rydzoń    Warszawa, dnia 17 września 2003 r.