Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie problemu niedożywienia dzieci

   W Polsce z roku na rok zwiększa się liczba dzieci niedożywionych. W zależności od regionu kraju, poziomu bezrobocia i wielkości miejscowości problem dotyczy ok. 30-70% dzieci w wieku szkolnym. To szczególnie zjawisko występuje wśród rodzin bezrobotnych, wielodzietnych, niepełnych i patologicznych.    Obszarami szczególnie zagrożonymi niedożywieniem dzieci są województwa podkarpackie, podlaskie i warmińsko-mazurskie (odpowiednio 73,59 i 54%).    Według danych organizacji pozarządowych 32% dzieci wymaga dożywiania. Prawie co trzeci uczeń rozpoczyna naukę na czczo.    W roku 2002 blisko 47 tysięcy dzieci, które spełniały kryteria dochodowe, nie były objęte rządowym programem dożywiania. Według szacunków na dożywianie dzieci w Polsce potrzebne jest ponad 280 milionów złotych.    Nie trzeba uzasadniać, jakie skutki zdrowotne, ekonomiczne i społeczne powoduje niedożywianie, zwłaszcza w okresie do lat 15-16, kiedy to dla prawidłowego rozwoju organizmu konieczne jest zapewnienie odpowiednich składników odżywczych.    Jakie działania podejmuje rząd w sprawie niedożywionych dzieci?    Czy możliwe jest wydzielenie z funduszy pomocy społecznej specjalnych środków na dożywianie dzieci z najuboższych rodzin?    Poseł Tomasz Mamiński    Warszawa, dnia 10 września 2003 r.