Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie pogarszającej się sytuacji w ochronie zdrowia oraz nasilającej się migracji personelu medycznego

   Panie Ministrze! Jak powszechnie wiadomo, sytuacja w Ochronie Zdrowia jest bardzo trudna, co wzbudza uzasadnione obawy i niepokoje. Niemniej jednak jeszcze większy niepokój wzbudza nie tylko fakt, niepoprawiającej się sytuacji, ale wręcz drastyczne jej pogorszenie!    Wszelkie wątpliwe reformy mające rzekomo poprawić sytuację w służbie zdrowia odniosły skutek przeciwny. Wbrew obietnicom wcale nie zwiększa się ilość środków na leczenie pacjentów. Co więcej, kolejne nowe obciążenia finansowe polegające na wprowadzeniu szeregu procedur finansowanych dotychczas z budżetu Państwa do procedur finansowanych ze składki zdrowotnej czy też wprowadzeniu finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia organizowanych Oddziałów Ratunkowych już dawno owo podniesienie przewyższyło. Nie można pod hasłem ekonomizacji i restrukturyzacji szpitali usprawiedliwiać każdego działania administracji, tym bardziej że niektóre w sposób ewidentny pogarszają funkcjonowanie tychże jednostek.    Zainteresowane środowiska coraz częściej zwracają uwagę na fakt, iż całkowicie zniknął merytoryczny nadzór nad działalnością szpitali. Coraz częściej pracownicy opieki zdrowotnej traktowani są w sposób, delikatnie mówiąc, nieodpowiedni, by nie powiedzieć, że poniżający. Notuje się przypadki wymuszania zgody na obniżenia płac i opóźnienie wypłat i tak niskich wynagrodzeń.    Niewątpliwie taki stan polskiej służby zdrowia wpływa na trwający i nasilający się ostatnio w przerażający sposób proces migracji personelu medycznego, pielęgniarek, położnych, lekarzy oraz wysokiej klasy specjalistów za granicę, gdzie mogą godziwie zarobić, gdzie dostają adekwatne wynagrodzenie do swojej pracy i posiadanych kwalifikacji, gdzie są właściwie traktowani. Obserwuje się także zjawisko o podobnych niepokojących cechach odchodzenia od zawodu personelu medycznego. O drastycznych skutkach tychże procesów, jak również o ich wymiarze społecznym, ekonomicznym, gospodarczym, nie trzeba przekonywać.    Koniecznym więc staje się podjęcie radykalnych działań zmierzających do uzdrowienia tej chorej sytuacji, co wielokrotnie akcentowały, postulowały i do czego wielokrotnie nawoływały zainteresowane i zagrożone środowiska lekarzy, pielęgniarek, położnych i całego personelu medycznego. W związku z powyższym pytam Pana Ministra:    1. Jak długo będzie trwać ta chora sytuacja w służbie zdrowia?    2. Jakie są najbliższe plany na poprawę drastycznej sytuacji w służbie zdrowia?    3. Czy Pan Minister wie o trwającym od pewnego czasu i ostatnio szczególnie nasilającym się procesie migracji wykwalifikowanego personelu medycznego, specjalistów, lekarzy, lekarzy stomatologów, pielęgniarek, położnych za granicę? Czy Pan Minister zdaje sobie sprawę z konsekwencji tego procesu, jego drastycznych skutków nie tylko społecznych, medycznych, ale i ekonomicznych, gospodarczych i finansowych?    4. Jaki Pan Minister ma sposób na przeciwdziałanie, na zahamowanie, a następnie marginalizowanie i wyeliminowanie tegoż procesu?    5. Czy znany jest Panu Ministrowi fakt trwającego i nasilającego się procesu odchodzenia od zawodu personelu medycznego? Czy Pan Minister zdaje sobie sprawę z konsekwencji tego procesu, jego drastycznych skutków nie tylko społecznych, medycznych, ale i ekonomicznych, gospodarczych i finansowych?    6. Jaki pan Minister ma pomysł na uleczenie tej chorej sytuacji? Bo to, że konieczne jest podjęcie natychmiastowych i radykalnych działań, jest bezsporne, jak również i to, że skutki tej sytuacji posiadają głęboki i szeroki aspekt społeczny, ekonomiczny i gospodarczy?    Bardzo proszę Pana Ministra o rzetelną i wyczerpującą odpowiedź na powyższe pytania, przeanalizowanie podniesionych aspektów i nakreślonej sytuacji oraz zajęcie odpowiedniego stanowiska.    Z poważaniem    Poseł Marian Curyło    Tarnów, dnia 14 stycznia 2005 r.